یادداشت های من

خیلی ساده است ، گاه هستند آدم ها یا اتفاق هایی که زمان را از ما می دزدند و باعث می شوند روزهای متمادی بی آنکه بیندیشیم در پی انجام کارهایی باشیم که لحظه ها و روزهایمان را اشغال کرده است و بعد یکباره پس از گذشت زمانی کوتاه و یا حتی طولانی به خود می آییم که وای ! چگونه این ایام گذشت ؟ انگار که در خواب راه رفته ایم و حرف زده ایم  و اکنون پس از سال های طولانی از خواب پریده ایم بی آنکه لحظه های زندگی را لمس کرده باشیم اما عمرمان گذشته است و زمان از دست رفته را باز نخواهیم یافت .