یادداشت های من

نه در رفتن تازه گی است

نه در جستن چیزی

جهان زیر پای من است

همچون درختی که می داند

آب را فقط ریشه هایش می یابند

حرکت در مسیر فراموشی است

ماندن برای ریشه زدن

هنوز زنده ام

چرا که ابرها را می بینم و آسمان زیباست

هنوز زنده ام

چرا که گاه می گریم

به چیزهای ساده می خندم

می توانم دوست بدارم

عمگین شوم

و روی شاخه های درخت

عبور کفش دوزک را دنبال کنم

زندگی، تنها درون من نیست

و من

هنوز زنده ام