در انبوه بی شمار رهگذران

هیچ کس هیچ کس را نمی بیند

نه خدا و نه انسان

زتدگی تنهایی است

خلوتی طولانی در خویشتن

با خویشتن

تملکی اندوهناک بر جسم و رنج خویش

بی هیچ همراهی

از گاه زاده شدن تا مرگ