از پنجره
به فقر عادلانه خانه های محقر می نگرم
در حیاط
میان اشیاء کهنه
کودکی ایستاده است
همچون گیاهی
که از درز سنگهای صخره ای
شاداب می نگرد
آسمان آرزوهایش را