یادداشت های من

از تابش آفتاب تبخیر می شود

به آسمان خواهد رفت

سفر خواهد کرد

و زمانی در آینده

جایی دوباره ابر خواهد شد

 و بر سرزمینی غریبه می بارد

گاه سبزی می بخشد

و گاه سیلی می گردد

اندیشه آدمی به ابر مانند است

از زمین به آسمان می رود

هر لحظه به چیزی نو ماند

گسترده می شود

باروز خواهد شد

می غرد

می درخشد

و به آرامی یا خشم

جایی می بارد

اندیشه آدمی به آب و ابر مانند است

تبخیر می شود

اما محو نخواهد شد

شکل عوض می کند

اما !

      دوباره آب خواهد شد

دور می شود

اما !

      دوباره باز خواهد گشت

گاه سبزی می بخشد

و گاه !

      سیلابی خواهد شد